Ang mga argumento at ebidensya ng SF ay nagbigay ng mahalagang tulong sa pederal na desisyon na ang Prop 8 ay labag sa konstitusyon

SAN FRANCISCO (Agosto 4, 2010) — Isang desisyon ng korte pederal na ngayon ay napatunayang lumalabag sa Proposisyon 8 ang Due Process at Equal Protection Clauses ng Konstitusyon ng Estados Unidos ay umasa sa mga pangunahing argumento at ebidensyang iniharap ng tanggapan ni City Attorney Dennis Herrera tungkol sa mga masamang bunga ng pamahalaan ng panukalang batas sa balota noong 2008, na nag-alis ng mga pangunahing karapatan sa kasal para sa mga magkaparehong kasarian sa California.

Ang mosyon ni Herrera na makialam sa kasong orihinal na inihain ng American Foundation for Equal Rights sa ngalan ng dalawang mag-asawang taga-California ay pinagbigyan ni Hukom Walker halos isang taon na ang nakalilipas. Sa paggawa nito, ipinasiya ng korte na ang Lungsod at County ng San Francisco ang tanging partido sa kaso — kabilang ang Gobernador at State Attorney General — na noon ay handang kumatawan sa interes ng pampublikong sektor sa usapin ng bisa ng inisyatibo. Sa paglilitis, ang tanggapan ni Herrera ay nagbigay ng malawak na ebidensya na ang mga pamahalaan ng estado at lokal ay nakakakuha ng mga benepisyo sa lipunan at ekonomiya kapag ang mga magkaparehong kasarian ay nagtatamasa ng pantay na karapatan sa kasal — at, sa kabaligtaran, ang pagtanggi sa mga naturang karapatan ay nagdudulot ng matinding pinsala sa mga lesbian at bakla, na siya namang nagpapataw ng malaking gastos sa gobyerno at lipunan. Ang kaso ng Lungsod ay nagpakita na kapag ang mga pamahalaan ay nakikilahok sa diskriminasyon laban sa kanilang sariling mga mamamayan, maaaring maliit ang pag-asa na maalis ang pribadong diskriminasyon.

Sa pagsasabing ang "ebidensya sa paglilitis ay walang batayan para maitatag na ang California ay may interes sa pagtangging kilalanin ang kasal sa pagitan ng dalawang tao dahil sa kanilang kasarian," ang desisyon ni Hukom Walker ay umasa sa ilang mga pinsala sa pampublikong sektor na napatunayan sa paglilitis ng Lungsod. Ayon sa desisyon:

“[Ang Punong Ekonomista ng Lungsod at County ng San Francisco, si Dr. Edmund A.] Egan at [Propesor ng Ekonomiks sa Unibersidad ng Massachusetts Amherst na si Dr. M .V. Lee] Badgett ay nagpatotoo na ang Proposisyon 8 ay nakakapinsala sa Estado ng California at mga lokal na pamahalaan nito sa ekonomiya. Nagpatotoo si Egan na ang San Francisco ay nahaharap sa direkta at hindi direktang mga pinsala sa ekonomiya bilang resulta ng Proposisyon 8. Ipinaliwanag ni Egan na natalo at patuloy na nalulugi ang San Francisco dahil binawasan ng Proposisyon 8 ang bilang ng mga kasalang ginanap sa San Francisco. Ipinaliwanag ni Egan na binabawasan ng Proposisyon 8 ang bilang ng mga mag-asawa sa San Francisco, na may posibilidad na mas mayaman kaysa sa mga walang asawa dahil sa kanilang kakayahang magpakadalubhasa sa kanilang paggawa, pagsamahin ang mga mapagkukunan at ma-access ang mga benepisyong ibinibigay ng estado at employer. Pinapataas din ng Proposisyon 8 ang mga gastos na nauugnay sa diskriminasyon laban sa mga bakla at tomboy. Hinamon lamang ng mga tagapagtaguyod ang laki at hindi ang pagkakaroon ng mga pinsalang natukoy ni Egan. Ipinaliwanag ni Badgett na ang mga munisipalidad sa buong California at ang pamahalaan ng estado ay nahaharap sa mga disbentaha sa ekonomiya na katulad ng mga natukoy ni Egan para sa San Francisco.
“Para sa mga dahilang nakasaad sa mga sumusunod na seksyon, ang ebidensyang iniharap sa paglilitis ay lubos na nagpapahina sa mga batayan na pinagbabatayan ng mga katwiran na iniaalok ng mga tagapagtaguyod para sa Proposisyon 8. Ang isang hakbang na inisyatibo na pinagtibay ng mga botante ay nararapat sa malaking paggalang. Ang mga isinasaalang-alang na pananaw at opinyon kahit na ng mga pinaka-kwalipikadong iskolar at eksperto ay bihirang lumampas sa mga determinasyon ng mga botante. Gayunpaman, kapag hinamon, ang mga determinasyon ng mga botante ay dapat makahanap ng kahit kaunting suporta sa ebidensya. Lalo na ito kapag ang mga determinasyong iyon ay ipinapatupad sa batas na mga klasipikasyon ng mga tao. Ang haka-haka, haka-haka at mga takot ay hindi sapat. Lalo na ang moral na pagtutol ng isang grupo o uri ng mga mamamayan ay hindi sapat, gaano man kalaki ang mayorya na nagbabahagi ng pananaw na iyon. Ang ebidensya ay nagpakita nang lampas sa seryosong pagtatantya na ang Proposisyon 8 ay nakakakuha lamang ng suporta sa naturang pagtutol. Dahil dito, ang Proposisyon 8 ay lampas sa konstitusyonal na abot ng mga botante o ng kanilang mga kinatawan.” (p 23-24)

Nagbigay si City Attorney Dennis Herrera ng sumusunod na pahayag bilang reaksyon sa desisyon: “Ang desisyon ngayon ay tumatama sa diskriminasyon na hindi lamang dapat makayanan ang apela, kundi magpapabago rin sa mga puso at isipan. Lubos akong nagpapasalamat kay Hukom Walker para sa isang masinsinan at makatwirang desisyon na makapangyarihang nagpapatunay sa pangako ng Konstitusyon ng US na pantay na proteksyon. Alam kong nagsasalita ako para sa lahat sa aking opisina kapag sinasabi ko kung gaano kami kagalang-galang na magkaroon ng pagkakataon sa kasong ito na makipagtulungan sa American Foundation for Equal Rights, at sa tagapagtatag nito, si Chad Griffin; isang natatanging legal team na pinamumunuan ng maalamat na sina Ted Olson at David Boies; at, siyempre, ang mga mag-asawang kinakatawan nila sina Kristin Perry at Sandra Stier, at Paul Katami at Jeffrey Zarrillo. Nagpapasalamat din kami sa lahat ng mga saksi na tinawagan namin na nagbigay ng kanilang kadalubhasaan nang bukas-palad. Labis akong nagpapasalamat kay San Diego Mayor Jerry Sanders at sa kanyang anak na si Lisa, sa pagbabahagi ng isang malalim na personal na kwento na tumutugon sa pinakasentro ng kahalagahan ng kasong ito.”

Si Herrera at ang kanyang punong kinatawan, si Therese M. Stewart, ay personal na gumanap ng mahahalagang papel sa pederal na paglilitis kasama ang nangungunang abogado, sina Theodore B. Olson at David Boies, at naging aktibong katuwang sa pagtukoy ng mga ekspertong pinakakwalipikado upang ipakita ang batayan ng katotohanan para sa mga pahayag ng mga nagsasakdal na ang Proposisyon 8 ay labag sa konstitusyon na nandidiskrimina ang mga mag-asawang lesbian at gay. Sa mga ekspertong saksi na tinawag ng mga nagsasakdal sa pederal na paglilitis, lima ang mga saksing dating nakatrabaho ng opisina ni Herrera: Si M.V. Lee Badgett, Ph.D., isang propesor ng ekonomiks sa University of Massachusetts Amherst, ay nagpatotoo tungkol sa mga pribadong pinsala at pampublikong gastos na dulot ng Proposisyon 8; Si George Chauncey, Ph.D., isang propesor ng kasaysayan sa Yale University, ay nagpatotoo tungkol sa kasaysayan ng diskriminasyon laban sa komunidad ng LGBT; Si Nancy F. Cott, Ph.D., isang propesor ng kasaysayan ng Amerika sa Harvard University, ay nagpatotoo tungkol sa kasaysayan ng kasal bilang isang legal na institusyon; Si Gregory M. Herek, Ph.D., isang propesor ng sikolohiya sa University of California sa Davis, ay nagpatotoo tungkol sa hindi nagbabagong katangian ng oryentasyong sekswal at mga pinsalang nauugnay sa stigma laban sa mga bakla; si Edmund A. Egan, Ph.D., ang Punong Ekonomista ng Lungsod at County ng San Francisco, ay nagpatotoo tungkol sa katangian at laki ng mga gastos sa pampublikong sektor na ipinataw ng pagtanggi sa pantay na karapatan sa kasal. Si Ryan Kendall, isang lay witness, ay nagpatotoo tungkol sa kanyang mga karanasan bilang isang tinedyer na ang mga magulang ay naglagay sa kanya sa sexual orientation conversion therapy.

Noong Enero, isinagawa ni Herrera ang direktang pagsusuri kay Mayor Jerry Sanders ng San Diego, isang dating hepe ng pulisya at ama ng isang anak na tomboy. Nagbigay si Sanders ng makapangyarihang patotoo mula sa kanyang mga taon ng karanasan bilang isang opisyal ng tagapagpatupad ng batas, pulitikong Republikano, opisyal ng lungsod at ama, at kung paano ang mga iyon ay humantong sa kanyang hindi inaasahan at nakakaantig na anunsyo noong 2007 na aaprubahan niya ang amicus brief ng Lungsod ng San Diego bilang suporta sa hamon sa konstitusyon ng San Francisco sa mga diskriminasyong batas sa kasal ng estado. Sinipi sa desisyon ni Hukom Walker ang patotoo ni Mayor Sanders tungkol sa kanyang sariling mga paratang sa orihinal na pagtutol sa resolusyon para sa pagkakapantay-pantay ng kasal: "Sinasabi ko na ang isang grupo ng mga tao ay hindi karapat-dapat sa parehong dignidad at respeto, hindi karapat-dapat sa parehong simbolismo tungkol sa kasal," pagpapatotoo ni Sanders. (p. 27)

Ang Lungsod at County ng San Francisco ang unang gobyerno sa kasaysayan ng Amerika na nagsampa ng kaso upang pawalang-bisa ang mga batas sa kasal na nandidiskrimina laban sa mga magkaparehong kasarian, at ang Tanggapan ng Abugado ng Lungsod ng San Francisco ang tanging partido na gumanap ng papel sa halos bawat pag-ulit ng legal na laban para sa pagkakapantay-pantay ng kasal sa California. Unang pumasok ang Abugado ng Lungsod sa laban para sa pantay na karapatan sa kasal bilang pagtatanggol sa desisyon ni Mayor Gavin Newsom ng San Francisco na mag-isyu ng mga lisensya sa kasal sa mga magkaparehong kasarian noong 2004. Kalaunan, nagsampa ng kaso ang tanggapan upang pawalang-bisa ang pagbubukod laban sa kasal ng magkaparehong kasarian sa mga korte ng estado, isang legal na pagsisikap na sa huli ay nagtagumpay sa makasaysayang desisyon ng Korte Suprema ng California na In re: Marriage Cases noong 2008. Nang sumunod na taon, matapos muntik nang maipasa ng mga botante ng California ang Proposisyon 8, ang Lungsod ay kabilang sa mga co-plaintiff na humamon sa susog sa Korte Suprema ng California; ang pagsisikap na iyon ay hindi naging matagumpay. Ang mosyon ng Lungsod na makialam bilang co-plaintiff sa kasalukuyang pederal na hamon ay pinagbigyan ni Hukom Walker noong Agosto 19, 2009.